Skype naar de andere kant van de wereld

Soms zijn er dingen die zo mega veel energie kosten en dan achteraf zo enorm meevallen en zelfs een enorme verlichting geven.

Al weken loop ik met onze vriendin in mijn hoofd die woont en werkt in Thailand. Samen met Zus vorm ik haar thuisfront hier in Nederland. Weken denken, bidden, woelen in bed gaan er voorbij.
Ik kan haar niet datgene geven wat ze nodig heeft en verdiend. Ik kan niet voldoen aan mijn "verplichting" die ik heb tegenover haar om haar thuisfront hier in Nederland te zijn.

Het heeft me zoveel tranen gekost.
Ik wil er heel graag voor haar zijn, maar ik merk ook dat door de thuis situatie ik niet kan doen waarvoor ik de taak heb aangenomen. Ik kan mij niet voor de volle honderd procent inzetten op dit moment en dat verdiend zij wel.
Na lang bidden heeft God mij de rust gegeven die ik nodig had. Die ik zocht.
Van de week was het voor mij echt duidelijk.
Ik moest mijn taak als thuisfrontlid neer gaan leggen. Neer leggen omdat ik alle aandacht nodig heb voor ons gezin op dit moment.
Omdat het met onze middelste zoon niet lekker loopt allemaal en het mij steeds meer energie gaat kosten moet ik knopen doorhakken. Moet ik beslissingen nemen die ons gezin ten goede komen en dat is dit er een van.

Met zweet in mijn handen en knikkende knieën ging ik skype.
Ze is op dit moment met haar man en kids op verlof in Brazilië.
Omdat mijn zus ziek is en dit veel energie kost had ook zij besloten haar taken als thuisfront neer te leggen. We stonden er samen in en hebben dus besloten er samen mee te stoppen.

De telefoon ging over en ik was echt gruwelijk zenuwachtig. Eerst gevraagd hoe het ging, hoe het was om na ruim twee jaar terug te zijn in Brazilie. Hoe het was verandert of juist niet. Hoe het ging met het centrum wat ze hadden opgezet. Hoe het was met de kinderen die ze daar hadden leren kennen en hadden begeleid.
Daarna even bijkletsen over hoe het hier in Nederland allemaal ging met mijn Zus en bij ons in het gezin. Want ondanks dat we zo ver bij elkaar vandaan wonen weten we wel van elkaar hoe het met elkaar gaat. Onze vriendschap is hecht. Is echt. Is niet van even  maar is diep.

We kunnen alles tegen elkaar zeggen. Zien elkaar niet veel, spreken elkaar ook niet heel veel maar weten altijd dat het goed is. Nu moest ik haar vertellen dat ik voor ons gezin koos. Dat ik "iets" waar ik heel veel van hou moet gaan loslaten. Zodat ze krijgt wat ze verdient. Iemand die vol gaat om haar naam en werk bekend te houden hier in Nederland. Het viel mij, het viel ons zwaar, maar haar reactie was zo onwijs warm, intens, goed, geruststellend.... Samen hebben we gehuild. Ze wist dat het er aan zat te komen, toch valt t ons allemaal even heel zwaar. We zijn of waren een heel goed en hecht team. Een team wat precies wist wat we aan elkaar hadden. De en was hier goed in de ander was daar goed in. Het liep altijd soepel en als vanzelf....

Nu gaan we dat los laten, overdragen aan een ander.
Biddend gaan we er in om te kijken en ons te laten leiden aan wie we het over mogen dragen.
Een keuze maken voor ons gezin.
maar ook een keuze maken zodat tinka weer iemand achter haar krijgt die haar weer voor de volle 100 % warm wil houden hier in Nederland. Die daar de energie voor heeft, de passie en de drive...
God is groot en laat niet los waaraan hij is begonnen. Dat geld voor het werk wat Tinka en Eduardo in Thailand doen, maar dat geld ook voor ons als gezin hier in Nederland.

Er staat voor ons weer een spannende week voor de deur.
De medicijnen doen absoluut niet wat we hadden gehoopt.
onzekerheden ten top op dit moment voor ons. Maar ook nu mag ik Gods leiding ervaren en daar ben ik Hem intens dankbaar voor.


Wil je meer informatie over het werk van Tinka in Thailand kijk dan op www.tinkahelpt.com

Liefs Zus en Trijntje

Niet normaal!

Opgebeld worden met de mededeling waar je blijft voor je sollicitatie gesprek is een rare gewaarwording. De mail die ze zeggen te hebben verstuurd is in onze inbox, spambox, prullenbak of anders echt niet te vinden.
Inmiddels ben ik er over heen.
Het is goed zo, moest zo zijn denk ik dan maar.
Wanneer mijn plekje daar zou zijn komt er wel weer wat langs.

Vandaag druk bezig met sollicitatiebrieven schrijven.
Het blijft niet mijn hobby om die brieven in elkaar te flansen. Je zelf moeten verkopen.
Het voelt niet vertrouwd zeg maar. Ik ben niet een persoon die zichzelf makkelijk verkoopt denk al zal dat in deze tijd toch moeten.
Weten wat je sterke en minder sterke kanten zijn.
Eigenlijk lijkt het solliciteren ook als een soort ontdekkingstocht naar jezelf.
Hoe sta ik er voor wat zijn mijn wensen. Wat wil ik zelf eigenlijk.

Bezig met twee verschillende sollicitatiebrieven.
Een voor afdelingsassistent in het ziekenhuis op de ic. Een geweldige vacature. Een proef van een half jaar, het lijkt me een super uitdaging. Een nieuw in te vullen werkplek.
De andere vacature is er een als kraamverzorgster met als bijkomende taak diensten in het Ronald mc Donald huis. Ook alweer z'n leuke vacature.
De brieven worden totaal verschillend, maar overlappen elkaar toch ook wel weer.
Ik vind het stiekem toch best een pittige klus.

Maar na een paar uur staren op de brieven moet ik nu toch even afstand nemen.
De ene brief was echt helemaal klaar, die is dus inmiddels verstuurd. De andere is al een heel eind, maar nog niet af.
Toch moet ik nu even afstand nemen merk ik.
Ik loop vast, zie het even niet meer :)
Maandag ga ik er mee verder. De vacature hoeft er nog niet direct uit.
Heb nog even speling qua tijd.


Eerst me maar even richten op iets totaal anders.


Morgen mogen we weer met een stand staan voor Tinkahelpt.com op de braderie.
Zin in. Een intensieve dag maar wat hebben we een belangrijk verhaal te vertellen.

Onze vriendin woont en werkt in Thailand en zet zich in tegen mensenhandel in de ruimste zin van het woord.
vorige week stuurde ze ons een foto....
Deze foto....

Ik heb gebruld boven de foto...
Er gaat zoveel mis in de wereld.

Morgen zal ik het verhaal van dit meisje vertellen. Aan voorbijgangers laten zien. Dit is niet normaal. Wanneer je zelf kijkt naar je eigen dochter van 3 dan schreeuwt je hart naar God!
Alleen met Zijn hulp kunnen we hier iets aan doen. Kan onze vriendin zich met een heel team blijven inzetten. Dit mag niet. Dit kleine meisje moet spelen met poppen of knutselen met vriendinnetjes ipv haar lichaampje afstaan aan mannen die er veel geld voor neer leggen om haar te gebruiken, misbruiken, te doen met haar wat ze willen....
Dat ben ik hier vanuit Nederland haar verschuldigd. Dat ik mensen er van bewust maak.
Dat ik bid voor haar, voor haar moeder...
Ze is een kind van een vader en een moeder, wie zijn ze, weten ze wat er met hun dochter gebeurd, staat haar moeder er achter te dansen? is dit een wanhoopsdaad?




Morgen is dus een belangrijke dag....
We proberen geld op te halen zodat Tinka haar werk kan voortzetten, maar daarnaast proberen we ook mensen aan het denken te zetten.
Bewust te maken wat er speelt in Thailand.
Eerst onze kleine diva extra knuffelen, zeggen hoeveel ik van haar hou, even samen wat kleuren...

Liefs Zus en Trijntje

Radio uitzending voorbereiden....

Een mail sturen naar de radio. De lokale radio dan wel te verstaan.
Maar toch. De mail was er uit vorige week en al snel was daar de reactie.
Jullie als thuisfront van www.tinkahelpt.com zijn welkom in de uitzending.
Slik!

Een aantal weken geleden was ik al samen met een mede organisator van de sponsorloop op de radio geweest om te vertellen over waar we mee bezig zijn. 18 april organiseren we een grote sponsorloop. Tinka komt er speciaal voor over naar Nederland. Spannend allemaal.
Met een team van 6 enthousiaste personen zijn we druk aan het voorbereiden.
De laatste puntjes op de i.
Sponsors zoeken voor spullen als schmink tot springkussen en van flyers tot sponsorenveloppe.
Stukjes schrijven voor de plaatselijke krant, nieuwsbrieven en de website.
Er komt veel bij kijken, maar het is ook ohh zo leuk om te doen.

En nu dan de radio. Maar dan over het hele Tinka avontuur. Van Nederland naar Brazilie en nu in Thailand. Wat wij als thuisfront doen, wat de acties zijn die we houden en vooral wat ons motiveert om dit te doen.

Vandaag kwam de presentator van het programma alles met ons doornemen.
Een echte voorbereiding dus.
Nummers uitzoeken en de onderwerpen die we gaan behandelen alvast bespreken....

De eerste opzet staat.
Muziek die Tinka en ons aanspreekt uitgezocht.
Van het nummer als "Breng ons samen" van Sela tot het nummer wat hierboven te vinden is....

Dat nummer heeft mij diep geraakt.
Laat het bij mij beginnen. Hier zijn mijn handen om ze te gebruiken, mijn voeten om ze te sturen waarheen U maar wil.....
Hoe toepasselijk op wat Tinka daar in dat verre Thailand doet. Maar ook hoe toepasselijk op wat wij hier in Nederland doen.
God gebruikt ons ook. Heeft ons op deze plek neergezet om Hem te dienen, te helpen waar Hij dat nodig vind. Het stukje thuisfront zijn heeft Hij aan ons gegeven. Zodat we onze talenten, die we ook van Hem hebben mogen ontvangen, in mogen zetten.
Niet ver weg, niet ergens waar ik mij niet op mijn plek zou voelen, want Hij kent mij door en door. Nee gewoon in Nederland, maar wel aan het werk voor Zijn grote plan!
Van het werk IN Zijn grote plan.
Daar mogen we allemaal onderdeel van uitmaken.
Daarvoor heeft hij ons geroepen.

Juist nu maakte dat nummer mij heel duidelijk dat God mij gebruikt. Dankbaar ben ik daarvoor dat ik onderdeel van Zijn geweldige plan ben.
En niet alleen ik mag een onderdeel daarin zijn. Ook mijn zus met wie ik het thuisfront vorm. Tinka ver weg in Thailand maar God roept ook jou om op te staan.
Je handen te openen en te zeggen "Hier ben ik Heer" zeg maar waar u mij hebben wil.
Zegt u maar wat ik kan en mag doen.

Zo mogen we Pasen in gaan. Wetend datgene wat Jezus allemaal voor ons heeft gedaan op deze Goede vrijdag. Vertrouwend op dat Jezus met ons meegaat op de weg die we gaan.

In dat vertrouwen wil ik jullie hele gezegende paasdagen toewensen en hoop en bid ik dat God ook jullie en mijzelf duidelijk wil laten zien wat Hij voor ons voor ogen heeft.....

Gezegende paasdagen allemaal....

De uitzending meeluisteren...
Dat kan op http://www.radioaalsmeer.nl/ dinsdagavond van 20.00 tot 21.00 uur.

terugluisteren kan vier weken lang via: http://www.radioaalsmeer.nl/uitzending-gemist/07-04-2015/

Liefs Zus en Trijntje

"Ren voor hun leven"

Een blog om een lieve vriendin van ons in het zonnetje te zetten...

De afgelopen dagen ben ik druk in de weer om samen met nog 4 enthousiaste mensen een sponsorloop te organiseren voor Tinkahelpt.
Misschien heb je de link wel eens gelezen of onze website of Facebook pagina wel eens bezocht.

Tinka is een geweldige vrouw die zich voor de volle 100% inzet in het werk wat God van haar vraagt te doen. Eerst heeft zij z'n zeven jaar in Brazilië
gewoond en gewerkt onder straatkinderen in
Belo-Horizonte.
Een kleine twee jaar geleden is ze met haar man en twee kinderen verhuisd naar Thailand.
Een grote verandering in hun leven, maar God vroeg het hun.
Een totaal andere taal, cultuur en mentaliteit stond er op hun te wachten.

Nu twee jaar verder kunnen we zeggen dat het goed met ze gaat. God heeft ze door vele diepe diepte punten heen geholpen en over hoge hoogtepunten.
Nog steeds zet ze zich elke dag vol overgave, passie en liefde samen met haar man in tegen mensenhandel, denk hierbij aan kinder/tienerprostitutie.
Nu staan ze op het punt te gaan verhuizen naar een zuidelijkere stad.
Ook daar zullen zij hetzelfde werk voort zetten.

Echt je moet de site eens bezoeken en lezen om te zien hoe God hun de weg wijst, ze voorgaat en stuurt. www.tinkahelpt.com

Maar ze komt naar Nederland voor verlof. Door verschillende sponsors is het mogelijk gemaakt dat ze er bij kan zijn als we de sponsorloop organiseren. 18 april is het zover. Dan hopen we een grote sponsorloop te organiseren.
Met 5 personen zitten we nu dus regelmatig om de tafel om alles te bespreken.
Ohh daar komt toch zoveel bij kijken.
Nooit aan gedacht, maar we blijken een verzekering te moeten afsluiten voor calamiteiten.
Een vergunning is nodig van de gemeente, je hebt EHBO-ers nodig en ga zo maar door.
Onze lijst lijkt soms wel eindeloos. :)
Maar ook dan mogen we weer ervaren dat we het niet alleen hoeven te doen.
Vader gaat mee zegt mijn Zus altijd, en zo is het maar net.
Elke keer weer brengt God iemsnd op ons pad die ons een tip geeft, een zetje in de juiste richting of anders. Dat is zo fijn.

De brieven om de scholen te benaderen om mee te doen liggen nu einderlijk klaar om de deur uit te gaan....
Dan wordt het echt spannend. Zien scholen onze actie zitten.
Het is een heftig onderwerp waar we het hier over hebben, en willen scholen dat...

We hebben het geluk dat serious request het afgelopen jaar het zelfde moeilijke onderwerp onder de aandacht moest brengen. Eric Corton deed dat op zn pakkende manier...

Zij stelde hem de vraag: "Wat is dat dan, seksueel geweld?"

- Wat vind jij ervan als een jongen uit je klas jou wil zoenen? 
"Neeheee bah!" 
- En als hij het nou toch doet? 
"Dan sla ik hem!" 
- En als hij nou sterker is?
"..."   Dat is nou pressies wat er elke dag met die meisjes gebeurd.....

Een onderwerp wat heftig is, maar waar we niet voor moeten weglopen...
Een onderwerp wat we bespreekbaar moeten maken, ook met onze eigen kids.
Onze oudste twee kennen Tinka al zo lang en weten wat ze daar doet.
Ze weten dat ze die meisjes counselt, begeleid, dat ze de meisjes helpt aan een opleiding zodat ze zelf geld kunnen verdienen voor hun eigen onderhoud. Ze weten dat ze die meisjes niet in de steek laat.
Dat weten ze, en daar gaan ze goed mee om.
We hebben ze uitgelegd dat wat die meisjes overkomt verschikkelijk is, dat God de wereld zo niet heeft bedoeld en dat hij ons hier en Tinka daar gebruikt om die meisjes te helpen.

Alleen daarom al zet ik mij volledig in voor wat Tinka daar doet.
Er is gewoonweg geld nodig.
Ze werkt onder de vlag van Jeugd met een Opdracht.
Trots ben ik dat we die sponsorloop mogen organiseren. Dankbaar dat God steeds mensen op ons pad brengt die willen helpen, die hun tijd en energie er in willen steken om haar naam hier in ons dorp bekend te houden zodat zoveel mogelijk mensen haar kunnen gaan steunen om haar mooie, bijzondere werk voort te kunnen zetten, naar Gods plan!

Liefs Zus en Trijntje

Op de markt voor Tinkahelpt

Afgelopen zaterdag mochten we op de plaatselijke markt staan voor onze vriendin Tinka.
zij woont en werkt in Thailand en zet zich in tegen mensenhandel. Omdat zij volledig vrijwillig werkt is ze dus afhankelijk van giften.
Wij als thuisfront (het thuisfront bestaat ui mijn zus en ik) proberen op deze markt al een aantal jaren haar naam bekend te houden en stroopwafels en meer te verkopen.
De volledige opbrengst komt ten goede aan haar bijzondere werk.

Zaterdag was het dus weer zover. Bepakt en bezakt waren we om klokslag 8 uur in het centrum om op te bouwen. We hebben een topdag gehad. geweldige gesprekken mogen voeren en veel mensen mogen vertellen over het bijzondere werk wat Tinka met haar man doet.

Meer info over Tinka vind u op www.tinkahelpt.com



































Om het geheel wat op te fleuren had ik wat vlaggenlijnen
mee genomen waaronder degene met de kanten kleedjes.

Wat denk je.... verkocht! voor €12,50.
Ook deze euro's gaan uiteraard naar Tinka toe.

Geweldig, maar ook gek. Iets wat je zelf gemaakt hebt. Wat jij leuk vind vind dus ook een ander leuk!!

Vorige week een hele doos vol kleedjes gekocht met ik denk wel zn 50 kleedjes in verschillende maten en soorten.
Van de week maar weer eens gaan zitten om een nieuwe te maken....
voor mezelf of....



liefs Zus en Trijntje

Labels zijn binnen en meetlint is zoek

Druk aan het zoeken de hele ochtend al. Gek word ik er van! Dat meetlint van mij is nergens te bekennen.
Maar nu net na het eten werd ik even gestoord in het zoeken door de post.
Blij verrast dat er al post binnen was van http://www.nominette.nl/ ....
Spannend....
Nou ze zijn zoals ik gehoopt had. Super blij er mee.
Nu kan ik eindelijk mijn vlaggenlijnen voorzien van mijn eigen naamlabel.

Ondertussen druk bezig met een andere liefde van mij.
Een vriendin van mijn zus en mij werkt als zendelinge in Thailand. ze werkt daar tegen de mensenhandel en begeleid meisjes, veelal nog erg jong, die bevrijd zijn uit de prostitutie. Mijn zus en ik mogen haar thuisfront hier in Nederland zijn en proberen via acties haar naam bekend te houden en maken.
Zaterdag mogen we weer op de jaarlijkse braderie staan in Aalsmeer om stroopwafels, kruimels en dit jaar voor het eerst ook woonaccessoires te verkopen. Zo hopen we naast naamsbekendheid ook weer wat geld bij elkaar te krijgen om haar zo financieel te steunen. Ze is afhankelijk van giften omdat ze dit werk vrijwillig doet.
Trots ben ik op haar en op haar gezin, en dankbaar dat ik een klein onderdeel mag zijn van haar mooie werk. meer info over Tinka en haar werk vind u op www.tinkahelpt.com

Voor de braderie zijn we dus druk in de weer met spullen uitzoeken, prijzen, klaarmaken, stroopwafels bestellen bij Markus & Markus. http://www.markus-waddinxveen.nl/
Langzaam valt alles weer op zijn plek. Spannend, maar we hebben er weer mega veel zin in en zijn er bijna klaar voor....


liefs Zus en Trijntje