Samen is veel leuker

Samen Jezus leven.
Het thema van aankomend weekend tijdens opwekking.
drie woorden. drie losse woorden.
Samen, Jezus en leven.
samen leven, samen Jezus.
Jezus leven.
Wow wat kan je met drie van die kleine woorden veel kanten op zeg.

De organisatie heeft er wederom voor gekozen om het woord Samen er in te zetten.
Samen, niet alleen maar Samen.
Samen met duizenden andere christenen.

Kerk zijn, gemeente zijn zonder muren.
Hoe bijzonder eigenlijk.
Z'n groot evenement.
Zoveel verschillende soorten mensen met Samen een doel voor ogen.
Jezus groot maken met elkaar.
Samen.

Ik moet denken aan een liedje wat ik met onze kleine diva wel eens zing.
Samen is veel leuker....

Refrein:
Samen is veel leuker,
alleen is maar alleen.
Iemand die je helpen kan,
dat wil toch iedereen.
Jij en ik zijn nodig
in Gods koninkrijk.
Niemand overbodig
en iedereen gelijk.

Ik wil heel graag je vriend zijn,
dan zijn we nooit meer alleen.
Jezus zal ons leiden
ook in moeilijke tijden,
want Hij zorgt voor iedereen.

Refrein

We zijn soms zo verschillend
en ieder heeft zijn eigen taal.
Jezus wil ons leren
alle mensen te waarderen,
want Hij houdt van ons allemaal.

Refrein

Niemand overbodig
en iedereen gelijk.
Niemand overbodig
en iedereen gelijk.

Tekst: Karin Koornstra
Muziek: Karin Koornstra
Staat op de CD:  Opwekking kids nr.13 

Een klein liedje maar met zulke rake woorden.

Jezus zal ons leiden door moeilijke tijden. Pff wat mogen we dat ervaren zeg.

Komende vrijdag staat er een gesprek gepland met de Bascule.

Ohhh wat enorm spannend is dat zeg.

Weer naar iets nieuws. Weer een intake, weer je verhaal doen.

Toch weten we dat we niet alleen gaan maar Samen. Samen met Jezus.

Onze oudste gaat vrijdagmorgen samen met mijn Zus en haar gezin mee naar opwekking. Samen...

Hij heeft er enorm veel zin in en kijkt er erg naar uit.

Van school heeft hij vrij gekregen om er s'morgens al heen te gaan.

Mijn gebed voor hem en voor degene met wie hij Samen is, is dat hij vooral dat Samen mag ervaren.

Dat hij zich niet alleen voeld, maar echt verbonden met de mensen die er zijn.

En dat hij Samen met andere Jezus mag ervaren, voelen, inademen, en mag vastgrijpen.

Onze middelste kanjer wilde niet heen, ook niet voor een dagje. Dat is goed....

Ik mag werken zaterdag en zondag, maar  we zullen zeker wanneer we Samen zijn stil staan bij het woord Samen.

Samen dingen doen, Samen Jezus leven!

Voor degene die naar opwekking gaan wil ik jullie een hele gezegende conferentie toewensen.

Dat je je ondanks al die mensen die er zijn prettig mag voelen. Dat het je een  geloofsoppepper mag geven om de komende tijd op te teren. 

Niemand overbodig en iedereen gelijk zing je in het kinderliedje. En zo is het!

Iedereen verschillend. Iedere achtergrond is anders, maar in Hem zijn wij gelijk!

liefs Zus en Trijntje

Moederloos moederdag

Vandaag moederdag....
Dertien jaar geleden zorgde onze oudste zoon er voor dat ik moeder mocht zijn.
Moeder. Zorgen voor iemand waar ik al een hele tijd naar verlangde. Verlangen naar iemand die je niet kent, je niet weet hoe het zal zijn, maar dat verlangen was zo intens groot.
Z'n anderhalf jaar voor de komst van onze oudste kreeg ik een miskraam. we dachten dat we ouders zouden worden maar dat geluk ging na 10 weken stuk. Het verlangen nam niet af maar juist toe.
We mochten wederom zwanger raken en God gaf ons een prachtige zoon.
twee jaar daarna mochten we wederom een zoon ontvangen. Dubbel moeder zijn. Dat geluk, intense geluk nogmaals beleven. De moederdagen kwamen en werden gevierd.
Uitgebreid gevierd. Zo intens dankbaar dat ik moeder mag zijn.

Ons gezin was echter niet compleet en jaren was er een groot verlangen.
Een intens groot verlangen wat niet vervuld leek te worden.
In die zeven jaren die volgende zonder zwangerschap heb ik mij elke moederdag afgevraagd hoe het zou moeten zijn voor vrouwen die geen moeder zijn geworden. Voor vrouwen die zo erg verlangde naar het moederschap. Hoe het zou zijn voor vrouwen die verlangde naar een partner die niet op hun pad kwam om een gezin mee te stichten.

Juist in die zeven jaren waren de moederdagen heel dubbel voor mij.
Ik ben moeder en daar ben ik mega dankbaar voor. Toch kon ik mij inleven in de vrouwen met dat verlangen. Zelf hadden we het verlangen om nogmaals moeder, ouder te worden. Wij waren al gezegend met twee prachtige kinderen maar wat als....

Moederdag....

Inmiddels is na die zeven jaar onze grootste wens verhoord en hebben we een prachtige dochter mogen ontvangen. Ze is inmiddels 4 jaar en een grote verrijking binnen ons gezin.

Maar moederdag blijft altijd twee kanten hebben...
Wat als....

En dan nog de andere kant.
Wat als je moeder er niet meer is. Je nog zo graag even langs je moeder had willen gaan vandaag om haar te vertellen hoeveel je van haar houd, hoe dankbaar dat je bent dat jij haar dochter/zoon mag zijn.
Je moeder verliezen op je 18e of pas op je 68e. Het blijft je moeder. En ook dan zal deze dag anders zijn dan hoe ze waren.

Op moederdag probeer ik mij daar elk jaar weer bewust van te zijn dat moeder zijn een heel bijzonder goed is. Dat ik intens dankbaar mag zijn dat ik het moederschap mag ervaren. Maar ook dat ik dankbaar mag zijn dat ik mijn eigen moeder nog hier op aarde bij me heb.
Dat ik alles met haar nog kan bespreken en dat ik tegen haar mag en kan zeggen hoeveel ik van haar houd en hoezeer ik haar bewonder in wat ze voor ons gezin heeft gedaan en nog steeds doet.
Dankbaar dat ik een schoonmoeder heb. Zij gaf het leven aan mijn hubbie. Zij heeft hem opgevoed, groot gebracht. Zonder haar had ik mijn hubbie niet gehad. Dankbaar dat zij hem heeft gedragen, voor hem heeft gezorgd.

Moederdag een dag met vele kanten. Een dag om niet alleen bij je eigen gezinnetje stil te zijn maar ook om je heen te kijken naar al die vrouwen om je heen.
Alleen of met vele om hun heen....
Vrouwen, God heeft ons vrouwen mooi gemaakt!
Dank u Here Jezus dat u mij moeder maakte van drie prachtige mooie kinderen.
Dank u dat U er bij was toen ik moeder was, dat u er bij bent nu ik moeder ben, dat U er bij zal zijn als....

Moederdag....
Geniet van deze bijzondere dag mooie vrouwen....
Weet dat ookal ben je geen moeder, er vrouwen zullen zijn die vandaag extra aan jullie denken.
Mijn gebed is vandaag voor jullie. Ik wens jullie Gods onmisbare zegen toe voor vandaag....

Liefs Zus en Trijntje

In rokjes en op blote voeten genieten van zonnestralen!

Zonnestralen....

Wat kan ik toch intens genieten van een kop koffie samen met mijn hubbie in de zon voor het huis.
Vanmorgen vroeg opgestaan. Eerst maar een was in machine stoppen, zulk mooi weer dus even de was bijwerken! Mooie dag voor!

Mijn paps heeft gister aan de achterkant van ons huis de steiger neergezet. Pff een heel gevaarte want hij komt tot de zolder. De dakkapel moet echt nodig een nieuwe laag verf ontvangen. Maar brr wat is dat hoog zeg. Trots op mijn paps. Ondanks zijn hoogtevrees zorgt hij er toch voor dat de stelling veilig en wel staat zodat mijn hubbie de nok kan gaan schuren en schilderen.

Maar eerst vanmorgen een kop koffie in de zon. Gezellig even bijkletsen en moed verzamelen. Mijn hubbie heeft het namelijk ook helemaal niet op hoogte.
Afgesproken dat hij alleen de stelling op gaat als ik thuis ben. De boodschappen moeten dus even wachten, nu is het nog lekker koel en staat de zon er nog niet op.
Trots dat hij er toch op ging maar nog dankbaarder dat hij er weer heelhuids af was. Eerste gedeelte is geschuurd.

Toch nog even s'middags naar het dorp. Daar was geraniummarkt. nou ja eigenlijk is er van alles en nog wat te koop, maar t gaat om alle buiten planten die er te koop zijn. Elk jaar weer de zaterdag voor moederdag. Gezellige drukte en mooi tuingoed. Met een fietsmand vol met moois kwamen we weer thuis. Nu lekker eerst de tuin maar in met dit mooie weer.

Voor onze kleine diva een bak met water gevuld onder de partytent, en ook voor Saartje een soort van zwembak gecreëerd... Ohh wat moet onze pup er nog aan wennen zeg. Ze trekt steeds haar pootjes op... Schattig.

En vanavond steken we net als half Nederland de BBQ maar aan samen met Zus en zwager en nichtje.

Zomaar een miniblog tussendoor...
De zon schijnt en ik geniet er van.
Zonne stralen op je lijf, Gods warmte om je heen voelen. Vogeltjes die vrolijk fluiten en kinderen die heerlijk buiten kunnen spelen in een korte broek.
Op t weer gaven ze vandaag korte rokjes een 10. Ik moest en een beetje om gniffelen toen ik het las, maar... Ik geniet er van in mijn rokje en op blote voeten...

Liefs Zus en Trijntje

Genieten van "het zijn" geeft stress

Deze week heeft mijn hubbie een weekje vakantie opgenomen.
Heerlijk! Ik wordt er altijd zo blij van als hij lekker in en om het huis is. Gewoon lekker met elkaar.

Maandag heb ik wel een half dagje gewerkt overdag dus voordat ze hier thuis goed en wel op gang waren was ik weer thuis. Dinsdag had ik avonddienst, ook lekker. Hadden we de ochtend eerst met elkaar.
Dinsdagmiddag ging onze middelste kanjer naar opa en oma. Lekker klussen en eten.
Een tuinbank afspuiten met de hoge drukspuit. Een flinke klus, maar hoe simpel kan het zijn. Hij geniet er enorm van. Lekker rommelen bij opa op pad. Het geeft hem zoveel rust. Heerlijk om hem zo te zien.

Woensdag hadden we een familiedag gepland. lekker weg met z'n 5en.
Lekker ontspannen.... Dacht ik....
Maar voor onze middelste kanjer gaf het alleen maar onrust zo bleek.
Toen ik dinsdag uit mijn werk thuiskwam om kwart voor tien was hij nog wakker.
Het eerste wat hij vroeg was "wat gaan we morgen doen?"
We hadden afgesproken te gaan zwemmen met elkaar maar waar daar hadden we het inderdaad nog niet over gehad. Onze kleine diva wilde graag een keertje zwemmen met z'n allen.

Om zijn stress weg te halen ben ik gelijk even achter internet gekropen. We wilde niet naar het plaatselijke zwembad maar naar een wat groter zwembad. We kwamen uiteindelijk uit bij Het Mirandabad in Amsterdam. Hij kon gaan slapen....

De volgende morgen merkte we al direct dat hij weinig zin had. Wilde niet uit bed gaf aan het te druk te vinden en geen zin had.

Maar ja.... We hadden het afgesproken om met elkaar te gaan.

Uiteindelijk om half tien Saartje naar mijn ouders gebracht. Ze mocht daar een dagje spelen. Paps had een stuk afgezet waar ze lekker kon ronddarren. Ze vond t geweldig! bench mee, maar uiteinderlijk zou ze er niet eens in slapen die dag.

We zijn gegaan... Om half 12 lagen we in het water. Het was nog niet heel erg druk en hij genoot toch echt wel. Lekker ravotten met zijn zusje in het water. Samen met z'n broer op een band van de glijbaan. Het was heerlijk! Met elkaar wat gegeten tussen de middag. dobberen in de draaikolk. Maar hij moest ons wel steeds, of een van ons, zien. Dan ging het goed. Een keer goed paniek toen hij ons niet meer kon vinden. We moeten zelf ook nog zo wennen merken we.

Mn hubbie en ik hadden het er gister nog over dat het z'n omdenken is. We moeten zelf nog zo erg nadenken bij alles wat we doen. Zo niet gewend. Maar wel zo gegund. Hij voeld zich dan zoveel beter....
Om half twee was het van de een op de andere tel genoeg. Paniek in zijn ogen hij wilde er uit. Het werd ook steeds drukker dus we begrepen het wel. Maar onze andere twee kids wilde er nog niet uit. Samen met onze middelste kanjer ben ik er uit gegaan en mijn hubbie is nog heerlijk een uurtje met de andere twee blijven zwemmen. En dat was ook weer goed.

Eenmaal thuis was hij bekaf. Maar we zeiden ook tegen elkaar dat het wel goed was... En weer een
leermoment! We hebben genoten en echt tijd met z'n 5en gehad!!

Vandaag weer een nieuwe dag... Vanmorgen hadden we kerk, maar hij bleef lekker thuis. We lassen voor hem maar even een rustig dagje in....

Liefs Zus en Trijntje

Asperger?? veranderingen in een maand tijd

Ruim een maand geleden schreef ik mijn laatste blog.
De afgelopen weken is er veel gebeurd en er staat nog veel meer te gebeuren.

Met de maatschappelijk werkster van school heb ik veel mail en telefonische contact gehad.
en ook het eerste echte gesprek face to face gesprek is geweest.
Maar er is vooraf al zoveel goeds gebeurd.

Via de mail, telefonische en face to face hebben we intens goede gesprekken gehad.
Ze heeft geluisterd, heel veel geluisterd naar ons verhaal.
Hoe we de afgelopen jaren hebben gedaan als gezin. Hoe de hulp is geweest de afgelopen jaren en vooral wat dat ons wel dan niet heeft opgeleverd.

23 maart sprak ik haar weer via de telefoon. Na wat heen en weer gemaild te hebben. Zij had inmiddels contact gehad met kenter jeugdhulp, onze psychologe van daar. Ze had haar uitgelegd wat haar ideeen waren/zijn bij onze middelste kanjer.

Na een half uur met elkaar aan de telefoon te hebben gehangen sloot ze af met het lijkt me verstandig als je je eens gaat verdiepen samen met je mn in Autisme maar dan vooral Asperger.

Nou dat hebben we direct gedaan!
We hebben veel websites bezocht en gelezen over autisme en vooral dan asperger.
we hebben ook gezocht naar hoe je het beste om kan gaan met iemand met asperger.
Dat zonder te weten of dat uiteindelijk is wat onze kanjer heeft.

Toen kwamen we het volgende filmpje tegen....
https://vimeo.com/38239418

Toen we dat filmpje zagen begonnen we beide te huilen... Dat was een copy van onze kanjer.
Onze middelste kanjer wist niet dat we waarom we dat filmpje hadden gekeken en had ook onze tranen niet gezien. Hij vroeg heel vrolijk toen we hem nog een keer bekeken, "Mag ik m ook zien?"
Maar natuurlijk mocht dat. Wat er toen gebeurde was onbegrijpelijk....
Hij keek, begon te huilen en zei "Dat ben ik!" Voor hem viel alles op zijn plaats.
Vanaf dat moment zijn we ons nog meer gaan verdiepen in asperger en hebben we vooral gezocht naar hoe we het beste om kunnen gaan met iemand met asperger.

We weten het natuurlijk niet 100% zeker en er is nog niets vast gesteld maar....
Vanaf de dag dat we hem benaderen als zijnde dat hij asperger heeft is er geen woede aanval meer in huis geweest.

Tips die we op internet vonden waren onder andere
* zeg alleen ‘wil je?’ of ‘kun je?’ als er echt een keuze is. Dus niet: ‘Wil je de deur even dichtdoen?’ Maar: ‘Doe de deur maar achter je dicht.’
* Kinderen met Asperger hebben vaak moeite met ongeschreven sociale regels.
* Maak lijstjes en schema’s, en gebruik kleurcodes.
* Het kind kan betweterig overkomen.
* Een kind met asperger houdt van routine, en niet van onverwachte veranderingen.
* controleer of de opdracht duidelijk is
* zorg voor duidelijkheid en structuur
* zeg het precies zoals je het wilt hebben (concreet)
* Zeg altijd duidelijk wat er aan de hand is of wat je van hem verwacht.
Bijvoorbeeld: 'Niet nu'  maar vooral  'Wanneer wel'.

Dit is natuurlijk maar een kleine greep uit een grote lijst, maar....
Het werkt!
Elke week maken we nu een planning voor hem. Duidelijk in kleurencodes waar zelfs mijn werkdagen in staan voor hem zodat hij weet waar hij aan toe is.
Ook de kleinste dingen (voor mij dan) als douche en leren staan er op.
En hoe raar het ook is, het werkt!

1 keer per week gaat hij een middag en avond naar mijn ouders. Om te spelen, te klussen en om gezellig mee te eten. Dit vind hij heerlijk en hij geniet er zichtbaar van.

13 april had ik het face to face gesprek met de maatschappelijkwerkster van school.
Wat een top gesprek was dat zeg.
Daar hebben we onze vragen kunnen stellen. Ze gaf tips en tricks mee.
Vooral het vooraf alles bespreken en voor leggen werkt zo goed.
Onverwachte dingen zijn echt vreselijk moeilijk voor hem. 
En echt het is een mega leerproces voor zowel mijn hubbie als mij.
We zijn beide, vooral ik, zeer impulsief. Hup we gaan even dit of dat doen.

Dat doen we nu dus niet of laten hem de keus wel of niet mee.


We hebben nog helemaal geen onderzoeken gehad en er is nog niets duidelijk maar werkelijk waar vanaf de dag dat we gestart zijn met hem te benaderen en behandelen alsof het ware hij asperger heeft is er geen woede aanval en mega boze buien meer geweest. Zelf merkt hij ook verschil.
Kijk scool blijft een heikel punt. Daar gaan ze anders met hem om en dat werkt echt averechts, maar door de manier waarop ik reageer bij thuiskomst gaat het geweldig.
Elke dag vraag ik uit school. Kanjer, wil je tijd voor jezelf, wil je praten of gaan we eerst eten.
Door deze vraag elke dag te stellen kan hij tijd nemen om eerst tot rust te komen alleen boven of zo. 
Voorheen wilde ik natuurlijk dat hij eerst kwam eten en daarna pas iets voor zichzelf kon doen. Doordat ik hem nu de keus geef en hij weet dat hijd at elke dag weer heeft gaat het geweldig goed. Soms eerst eten en soms gaat hij eerst 10 minuten boven zitten tekenen en komt dan rustig beneden om te eten.

Slapen gaat ook geweldig! zonder Melatonine!! echt er is in de afgelopen maand mega veel veranderd in ons gezin.

Zijn we er al? zeker niet!
Uiteindelijk hebben we er voor gekozen in overleg met kenter en maatschappelijkwerkster om naar de Bascule te gaan voor een second opinion. Het inschrijfformulier is van de week op de mat gevallen. Volgens de maatschappelijk werkster kunnen er gerust nog een paar maanden overheen gaan voor we daar echt terecht kunnen, maar zoals het nu gaat kunnen we dat echt perfect aan!

God is groot!!
we zijn zo intens dankbaar dat op het juiste moment mijn oog in de nieuwsbrief van school viel op de maatschappelijk werkster van school. Vader gaat mee... mee de komende tijd in!

Liefs Zus en Trijntje

Onverwacht

Onverwacht....

De maatschappelijk werkster van school telefonische gesproken.
Ze wil heel graag meedenken, maar wil t riagg niet voor de voeten lopen.
Samenwerken zou een veel beter plan zijn, maar we wisten allebei niet hoe ze bij t riagg, kenter heten ze nu, ik kan er nog niet aan wennen haha, hoe zij er over denken.

Wat een fijn gesprek was dat via de telefoon zeg. Een open en frisse wind.
Ze stelde veel vragen. luisterde, zei wat ze dacht....
Ze zou dus graag met kenter om de tafel gaan.

Vanmorgen werdt ik door onze psychologe van kenter gebeld.
Gister hadden ze teamoverleg gehad met een grote groep. Door de fusie waren de teams verandert en dus nieuwe mensen, nieuwe ideeën en tips.
Top!
Ze hadden het gehad over een observatieopname, maar kwamen al snel tot de conclussie dat dat bij onze kanjer geen goed zou doen. Daar zou hij zich inhouden en het zou er dan toch thuis weer uit moeten komen alle spanning en stress van het verblijf daar.
Dat vil dus af.
Medicatieopties waren volgens hun op, dus....
En dan nu...
Iemand opperde om eens met Altra te gaan samenwerken. Een organisatie die bij ons in de regio werkzaam is. Een frisse kijk. Wellicht ook thuis gesprekken. Zij kunnen op school veel meer bereiken dan kenter dus een logische stap.

Wat schetst haar verbazing....
Degene met wie ik gesproken heb als maatschappelijk werkster op school is werkzaam bij Altra!
het draadje is rond!
De psychologe was er helemaal ondersteboven van...
Gaat nu mailcontact leggen om zo tot een gesprek te komen en te kijken wat de mogelijkheden zijn.

Gaan we stoppen bij kenter en over naar Altra? geen idee nog, maar de samenwerking word gelegd.
kenter denkt in de hoek van adhd en altra op het eerste gezicht aan een autisme verwante stoornis.
adhd valt voor ons nog steeds niet met 100% te zeggen en ook kenter zegt er niet vol 100% tegen dat dat het zou moeten zijn.... vandaar dat de medicatie niet deed?
geen idee zeg t maar.

voor nu kan ik alleen maar intens dankbaar zijn dat God een maatschappelijk werkster op onze school heeft aangesteld sinds kort die ook nog eens werkzaam is bij Altra.
Wat zijn Zijn wegen toch ongelooflijk bijzonder.
We gaan een nieuw pad in met elkaar dus.
Niet gezegd dat het nu met een poep en een scheet rond is, maar we staan in ieder geval niet stil.
We gaan hier weer doorheen, met Hem!

Nog even als afsluiting een tip...
Ik wordt altijd mega blij van de blogs en berichtjes van Ilse...
Dus lieve mensen zeker een bezoekje waard...
http://uitmijnkeukentje.blogspot.nl/ en http://familynight2012.blogspot.nl/

Liefs Zus en Trijntje

Ik kijk naar U

Weer eens een update van onze middelste kanjer.

Wat is het toch een enorme zoektocht.
Onze kanjer heeft inmiddels alle, op 1 na, medicatie voor adhd uitgeprobeerd en er is er geen bij die doet wat nodig is om hem beter in zijn vel te laten zitten.
Van het ene middel wordt hij enorm suf, het andere mega down, en weer een ander extreem woedend.
Elke keer weer kwamen we er achter dat dit het niet is.

Zelf heeft hij de afgelopen periode heel veel gehuild.
"wanneer vinden ze nou iets wat werkt bij mij, mam!?"
Ons kind was echt diep ongelukkig.
Daardoor wij ook.
want wat is het ongelooflijk zwaar om je kind zo ongelukkig te zien.

Vorige week hebben we een gesprek bij de psychiater gehad. een afspraak van een half uur liep uit tot een zeer intensief maar heel goed gesprek van een goed uur.
Eerst ben ik 10 minuten alleen naar binnen gegaan. om te vertellen hoe het ging zonder dat onze kanjer dat hoefde mee te krijgen. Daarna is ze het gesprek met hem zelf aan gegaan en ze kwam er snel achter dat dit niet de juiste weg voor hem is.

Onze kanjer vind het moeilijk om zich te uiten tegen "vreemde" om echt te zeggen wat er in hem omgaat en hoe hij zich voeld, maar wow wat deed hij dat op die dag goed zeg.
Wat waren, en zijn, we intens trots op hem.

Al snel kwam de psychiater tot de conclusie dat we moesten stoppen. Stoppen met alle medicatie.
Ze slaakte een zucht en zei uit haar tenen... "Ik weet het ook niet"

Een paar maanden geleden, in november, zijn we gestart met medicatie omdat we het echt niet meer wisten. Elke keer weer moesten we te horen krijgen dat we geduld moesten hebben. Echt waar het volgende middel... Elke keer weer de teleurstelling, het verdriet, het....
Nu half maart stoppen we dus met alle medicatie. Vanaf afgelopen maandag is hij helemaal gestopt met alle medicatie.
Dat voelt gek, als opluchting maar ook als bibbers... en nu...

Bij de psychiater zijn we nu dus klaar. zij kan niets meer voor ons betekenen.
Terug naar onze psychologe.
Met haar een krot gesprek gehad via de telefoon. Ze wil een MDO overleg inplannen.
Weer met dezelfde mensen. Mijn verzoek om breder te kijken neemt ze mee.
Kunnen er geen mensen van buitenaf, van een ander team of... meedenken.
Ik heb zelfs geopperd om een paar studenten op deze casus los te laten.
Een frisse kijk wellicht.

Omdat onze psycholoog en psychiater niet op dezelfde dagen werken is overleg vaak kort en lastig in te plannen waardoor dingen ook weer langer duren.
Vandaag zouden ze proberen contact te hebben. Gister heeft ze het in ieder geval in het teamoverleg besproken.

Maar ik wil niet stilzitten. Kan ook niet stilzitten.

In de nieuwsbrief van school zag ik staan dat school een Maatschappelijk werkster heeft aangetrokken. Wellicht zou zij wegen weten.
zij is werkzaam bij http://www.altra.nl/

Onze psychologe op de hoogte gesteld dat ik haar ging mailen.
Dat heb ik inmiddels gedaan.
Vandaag zal ik een eerste telefonische afspraak met haar hebben om te kijken of ze iets voor ons zou kunnen betekenen.
En als het goed is wordt ik door onze psychologe gebeld met de stand van zaken.
Want ja.... wat nu....

Mn hoofd tolt...
Onze kanjer doet het de afgelopen dagen heel erg goed.
Voelt zich langzaam aan weer zichzelf worden.

Ook nu weer kunnen we niet anders dan er biddend doorheen gaan.
Vader gaat met ons mee, dat weet ik, dat ervaar en voelen we ook zeker.

Daar houd ik mij aan vast....

Fijne dag nog iedereen...

Liefs Zus en Trijntje