dinsdag 24 februari 2015

Prikkels die je niet in de hand hebt... of toch wel....

Op dit moment zijn we druk aan het lezen in het boek "Het explosieve kind"
Tot nu toe vind ik het een nog niet heel erg makkelijk te lezen boek.
Veel praktijkvoorbeelden dat dan weer wel, maar om nou te zeggen ik vlieg er door heen.

Toch is het wel een boek wat voor ons veel ohh's en ahh's teweeg brengt.
Mijn hubbie en ik lezen het boek alle twee. Op deze manier kunnen we er over praten en kunnen we de tips en adviezen in de praktijk uit proberen.
Samen dan wel te verstaan omdat we allebei denken dat het anders niet gaat werken.
Waar ik nu vooral over aan het lezen ben is dat sommige dingen niet of onvolledig zijn ontwikkeld.
Dat begreep ik eerst niet helemaal.
Inmiddels wel!
als je gaat bedenken waar zoonlief moeite mee heeft komt je lijstje een heel eind.

Een paar puntjes belicht...
Hij heeft moeite met aanpassen aan een veranderende situatie.
Die moeite zet zich vaak om in boosheid wanneer het dan niet gaat zoals hij verwacht.
Nu denk ik dus dat als wij as ouders eerder aangeven dat we iets anders gaan doen dat dit pas op het laatste moment aan hem melden het beter zou moeten gaan.
Tot mijn verbazing klopt dit ook echt!
Als ik hem nu vooraf vertel dat de dag anders zal lopen dan dat we in eerste instantie hadden bedacht snapt hij dat beter en kan hij er alvast aan wennen.
Dit gaat beter en vooral rustiger.
De heftige reactie blijft dan uit.

Een ander ding...
Hij heeft er moeite mee als veelmensen tegelijkertijd zich met hem bemoeien.
Oke ik snapte dat het inderdaad lastig voor hem is als bv 3 mensen tegelijkertijd zeggen wat hij niet mag doen. Niet doen, doe nou niet, stop daar mee....
Dit "probleem" hebben we bespreekbaar gemaakt binnen onze familie.
Iedereen is er nu van op de hoogte dat wanneer mijn hubbie en ik er bij zijn en er gebeurd iets wat hij niet mag/kan doen, dan moeten alleen wij als ouders daar iets mee doen. De rest, hoe lastig ze dat misschien soms ook vinden, moeten zich er niet mee bemoeien en moeten zich er buiten houden.
Dit was best een dingetje om dat bespreekbaar te maken.
Maar ook hier geldt weer, we willen het beste voor onze middelste kanjer dus daar gaan we als ouders voor door het vuur.

Hij heeft er moeite mee als iemand onrecht aangedaan wordt.
Wanneer een kind op school geplaagd wordt, een kind in de klas niet gehoord wordt dan reageert zoonlief daar na schooltijd thuis alsnog zeer heftig op door boos en opstandig te worden.
Om dit te verminderen hebben we gesprekken gehad op school. zoonlief zit nu sinds 2 weken op de kikkertraining op school. Daar heeft hij als doel gesteld voor zichzelf om sneller dingen bespreekbaar te maken op school. Als dingen anders gaan dan hij wil of hoopt, als kinderen gepest worden of iets anders. Hij wil hierin leren dat hij sneller naar de juf of remedial teacher toe zal stappen.

Door het woord moeite te gebruiken maak je de dingen helderder. Het is niet per definitie een probleem, het is een moeite. Iets waar hij moeite mee heeft. Waar hij een vaardigheid in mist om het op de "juiste" manier op te pakken.






Over het boek ben ik dus zeker wel te spreken. Al is het zeker geen boek waar je even doorheen leest.
Sommige stukken moet ik gewoonweg na 2 dagen weer overlezen om het te begrijpen of om het in de praktijk te brengen.

Ben wel nieuwsgierig of iemand anders ervaring heeft met dit boek?
voor meer info over het boek kun je kijken op http://www.nieuwezijds.nl/Boek/9789057124174/Het-explosieve-kind/

Een kennisje van me bracht een ander boek onder de aandacht.
 "Wat kun je doen als je snel boos bent"
Een soort van werkboek.
Goede recensies, maar verder weet ik er weinig van. Iemand ervaring met dit boek?

Eerst ons andere boek maar eens uitlezen....

Liefs Zus en Trijntje





zaterdag 21 februari 2015

Manlief en zoonlief samen een dagje op stap

Vandaag was het dan eindelijk zover voor onze middelste kanjer.
Zijn vader/zoon dag stond op de planning.
Al weken keek hij er naar uit.
Samen met papa de hort op.

Een aantal weken terug was er een dagkaart voor de trein te koop voor een prikkie.
€15,50 voor 1 dag onbeperkt treinen in het weekend voor 1 persoon.
Die kochten we dus voor manief.
Onze middelste kanjer kan nog reizen met een railrunner kaartje van €2,50.

Toen de voorpret.
Waar zou de reis naar toe gaan.
Na lang turen op de kaart van Nederland was hij er uit.
Hij wilde helemaal naar beneden.
Maastricht moest het worden.
Dat is inclusief overstappen 3 uur met de trein heen en 3 uur met de trein terug.
(als ze zonder de dagkaart zouden reizen zou dat op 25 euro voor een enkeltje geweest zijn!)
in Maastricht wilden ze dan een hapje eten en naar de film.

Vandaag was het dan zover.
Om half 10 naar het dichtstbijzijnde station gebracht en uitgezwaaid.
Zo leuk! Rugzak op met broodjes en drinken. Een boek om nog wat te lezen, een plastic zak en reisziekte pilletjes. Ja je weet t maar nooit!
We gaan nooit met de trein en aangezien hij nog wel eens wagenziek kan zijn toch maar mee gegeven.

Om 5 over 10 zaten ze in de eerste trein.
Onze middelste kanjer straalde op elke foto die mn hubbie doorstuurde.
Prachtig weer hadden ze tot vanavond. Het regent nu pijpenstelen dus namen ze een trein van een uurtje eerder terug naar huis.
Ach beter dan hier... Wij hebben het hier amper droog gehad.
En ze zijn samen. Echt even tijd met z'n tweetjes. Even lekker kletsen over mannen zaken zoas onze middelste kanjer dat dan zegt.

Nog even wachten en dan komen ze weer thuis.
Vol met hun verhalen.
Maar ook met een speciaal moment samen rijker. Een moment om te koesteren.
Hopelijk weet hij dit over 10 aar nog :)

Volgende week ga ik een dagje treinen. Met ons nichtje...
Ohhh wat heeft zij, maar wat heb ik er ook, mega veel zin in.
Waar we heen gaan is nog niet helemaal duidelijk.
Maar de voorpret is nu alweer zo leuk.
Ze kijkt er al weken naar uit.
Hoeveel weken nog, hoeveel dagen nog, hoeveel nachtjes??

Wat kan een dag 1 op 1 toch simpel zijn.
Soms moet je er even voor zitten en uit stippelen, maar als het dan eenmaal zover is...
Wachtend op hun beide gezichten kijk ik uit naar vanavond.
Vanavond als ze samen weer thuis komen!

Liefs Zus en Trijntje



dinsdag 17 februari 2015

Dankbaar dat Zus MIJN Zus is!!

We roepen hier in huis wel eens:
"Het leven is een krentenbol"
Geen glad broodje, maar vol met hobbeltjes, rozijnen, stukjes....
Ach en dat geeft eigenlijk ook helemaal niet.

Zondag mocht ik mijn verjaardag vieren. Nou ja vieren... 37 jaar dus ja...
Mijn zus kon ivm door haar schouder operatie niet komen dus wilde ik het niet vieren. Als zij er niet bij kan zijn, ben ik niet echt jarig!
Een krent!
Alleen ouders, broers en zussen van beide kanten kwamen uit de kerk een bakkie doen.
Allen Zus dus niet...
Toen iedereen weg ging zei m'n zwager uit t niets :"Zus belt of ik haar even kom helpen, ben zo terug...." En weg was hij.

Nog geen kwartiertje later zag ik hem weer voorbij het raam lopen...
Met achter hem aan m'n Zus!!

Zondag mocht ik dus toch echt jarig zijn! Ze is niet lang gebleven en dat hoefde ook helemaal niet.
Het feit dat ze geweest is, gewoon even op m'n bank zat was al meer dan genoeg cadeau voor mij.
Super trots ben ik op haar hoe ze alles weer doet!
Dat ze eenmaal thuis weer met een bak voor haar moest zitten vanwege de misselijkheid door de drukte van het weggeweest zijn...
Dat zijn nou die krenten uit de krentenbol waar we het altijd over hebben.
De stukjes in de bol.

Toch ben ik super blij dat ze er toch bij geweest is.
Jarig! echt jarig want Zus was er bij!
In maart vier ik het nog een keer dunnetjes over met wat vriendinnen op een doordeweekse ochtend. Gewoon met een bak koffie en een gebakje. Het leven vieren.
Dankbaar ben ik dat ik mijn 37e verjaardag mag en mocht vieren met de mensen van wie ik zielsveel houd.

S'avonds stuurde Zus mij via de watsapp onderstaande lijst toe....
Tja....


7 redenen waarom je zus de perfecte vriendin is
------------
Wie heeft vriendinnen nodig als je een leuke zus hebt! Nog geen vriendschap gesloten met je zus? Misschien kunnen deze 7 redenen je overtuigen.
--------
1. Je kent haar door en door (en zij jou)
Want jullie kennen elkaar nu hoe lang? O ja, je hele leven! Je kunt al je jeugdherinneringen met haar delen (ook die gênante) en ze weet precies hoe je in elkaar steekt. Handig als je een keer je dag niet hebt.
2. Ze is erbij op alle mooie momenten
Je diploma-uitreiking, al die (uit de hand gelopen) feestjes, je huwelijk, de geboorte van je eerste kind… Je zus is er altijd als er iets te vieren valt in jouw leven.
3. Maar ze is er ook voor je als je verdrietig bent
Ze staat bij je op de stoep (met iets lekkers) als het minder goed met je gaat. Hoe ze dat weet? Dat voelt ze, daarvoor is ze je zus.
4. Ze is de enige die je (gekke) familie begrijpt
Want ze maakt er zelf deel van uit. Ideaal!
5. De (harde) waarheid
Of je kont goed uitkomt in die broek? Of je moet solliciteren op die baan? Of die nieuwe liefde wel bij je past? Van je zus krijg je een eerlijk antwoord. En ja, dat is soms pijnlijk. Maar je hebt er in ieder geval wel iets aan.
6. Ruzies komen altijd goed
Ook al vecht je elkaar letterlijk de tent uit of roepen jullie de meest vreselijke dingen naar elkaar, het komt altijd weer goed. Zussen zijn meer vergevingsgezind dan vriendinnen. Want jullie hebben niet alleen een vriendschap, ook nog eens een ijzersterke familieband. En dan is liefde onvoorwaardelijk.
7. Ze zal je altijd verdedigen
Jullie mogen elkaar voor van alles uitmaken, maar als een ander iets naars over je durft te zeggen zal je zus je meteen verdedigen.

Zo ongelooflijk dankbaar en blij ben ik dat Zus mijn Zus is!!

Liefs Zus en Trijntje

zaterdag 14 februari 2015

Valentijnsweek.... Deel twee

Vandaag dan echt Valentijnsdag.
Hoewel we er al de hele week mee bezig zijn geweest en elke dag wel weer iets bijzonders had blijft het toch vandaag echt Valentijnsdag.
Waar het precies vandaan komt... de meningen liggen nogal uiteen.
Tegenwoordig is het allang niet zo klein en lieflijk meer als heel wat jaren geleden.
Het lijkt wel of alles steeds groter, grootst moet worden.
Jammer is dat, het kan zo anders.

Deze hele week stond dus in het teken van de liefde in ons gezin.
De liefde van God voor ons, de liefde tussen ons 5en, de liefde naar onze naaste...
De liefde....

Deze week elke dag stil gestaan bij het thema.
Wat is er in huize Zus en Trijntje allemaal gebeurd de afgelopen week.
Een aantal kiekjes om het te laten zien!

Wat is er allemaal gedaan:
Er is veel over het onderwerp geknutseld.
Een mooie mobiel gemaakt.
er is voor elkaar geknutseld.
Een prachtige bos bloemen gekregen van mn hubbie
(niet vandaag! juist niet!!)
Voor hem had ik een mooie fles wijn gekocht en zelf een etiket gemaakt met onze trouwtekst er op.
We hebben pannenkoeken gegeten met allemaal kleine pannenkoekhartjes er bij.
Op een dag een rode hartjes ballon gegeven aan de kids en aan opa, oma, nichtje en oom en tante om ze te vertellen hoeveel we wel niet van ze houden!
Chocolade hartjes gegeten s'middags bij een kop thee uit school op weer een andere dag.
Samen een boekje lezen over hoe waardevol je wel niet bent in de ogen van God!
Voor een gezin waarvan de moeder die dag uit het ziekenhuis kwam hebben we pannenkoeken gebakken met z'n allen.
En we hebben in huis plekjes/werkstukjes/briefjes/beeldjes enzovoort gecreëerd en neergezet over de liefde....






Hierboven zie je de knutselwerkjes die we vandaag aan elkaar hebben gegeven. Wat bijzonder zeg om te zien dat iedereen, hoe simpel ook, er werk van had gemaakt om de ander te laten weten hoe lief en bijzonder hij/zij wel niet is....
Deze week is meer dan geslaagd.

Sinds hele lange tijd heb ik ook mijn hubbie een brief geschreven. Een brief om hem eens op papier te laten weten hoeveel hij voor mij betekend.
Hoe dankbaar ik voor hem ben en ondanks dat hij dat wel weet, dat ik God elke dag dank voor de man die hij voor mij op het oog had.

Deze week was zeer bijzonder. Niet 1 moment stil staan maar zo een hele week met een thema aan de slag, Wij vonden het geweldig.
Het hoeft allemaal geen bakken met geld te kosten, juist niet zou ik haast zeggen.


Zelf dingen maken, knutselen, bedenken... Wij hebben het als een zeer gezegende week ervaren....


Liefs Zus en Trijntje....

woensdag 11 februari 2015

Ilse dank je wel....

Vandaag even een heel korte blog tussendoor....

Enige weken geleden kwam de oproep om als blogger een vragenlijst in te vullen over o.a. family -nights. Gedaan en vandaag staat mijn blog in het zonnetje op de site van Ilse...

Dank Ilse voor de uitnodiging....
Met veel plezier lees ik zeer regelmatig mee met de blog...
Bezoek hem ook eens....

http://familynight2012.blogspot.nl/2015/02/blog-in-het-zonnetjezus-en-trijntje.html?spref=fb


Van de week volgt weer een reguliere blog, naar aanleiding van onze week van de Liefde....

liefs Zus en Trijntje

maandag 9 februari 2015

Liefdesweek... de week van de liefde in huize Zus en Trijntje: Jij Bent Waardevol

Eerst even kort iets n.a.v. mijn blog van gister.                                                                                 De test is niet doorgegaan...                                                                                                                We hebben een heel goed gesprek met de psycholoog van onze kanjer gehad. Ze weet t niet meer. Ze kan ons niet verder helpen en komt er niet achter wat er aan de hand is.... Nu wil ze  ons daarom doorsturen naar gespecialiseerde ggz. Dat was even slikken, maar wat zijn we dankbaar dat ze zegt; "Ik kan tot hier onderzoeken en niet verder". De test is nu dus niet afgenomen omdat ze weet dat wanneer je door gestuurd wordt, daar de testen weer opnieuw afgenomen zullen worden. Dit vind ze dan een te grote belasting voor ons. We zijn dus blij en niet blij... Bij haar is het nu klaar en zullen we een volgend traject in moeten stappen. Dat is gek.... Weer spannend, weer nieuw, eng, maar wetend dat God met ons meegaat kunnen we ook dit weer aan!

Nu wat anders....
Deze week de week van de liefde in Huize Zus en Trijntje....
Elke avond lezen we met elkaar een lievelingsverhaal of gedeelte van een van de gezinsleden.
Vanavond was de middelste kanjer aan de beurt met zijn lievelingsverhaal.
Het werd een psalm...
Eigenlijk wist ik het ook wel. Psalm 121 wilde hij heel graag lezen.
Morgen is onze oudste kanjer aan de beurt. Hij moest er nog even over na denken zei hij, want er staan zoveel mooie verhalen in de bijbel...
We kijken uit...

Verder ben ik op zoek gegaan naar allerlei verwerkingen over de liefde. Hieronder een aantal die deze week gemaakt gaan worden of al in de maak zijn.
Gods hart
De kinderen gevraagd een foto van hunzelf op te zoeken en van iemand van wie ze heel veel houden...

Zelf daarna aan de knutsel gegaan.... 
Knip een groot hart uit het rode karton. Snijd of knip luikjes uit het hart. Achter de openingen van de luikjes kun je de foto’s plakken. Op het hart heb ik geschreven in het thema liefde passend “God houdt van jou!”.
Wat heb je nodig?
• Een groot stuk rood karton
• foto’s van kinderen of tekeningen
• schaar
• lijm
• witte pen .
Dit idee van de site van http://www.timotheus.nl/

Op onderstaande website vond ik een leuke mobiel om te maken...
Onze jongste van 3 vond m geweldig om te kleuren... broerlief mocht wel helpen :)
Morgen in elkaar zetten.
http://www.gelovenisleuk.nl/images/kinderen/knutselen/geloof%20hoop%20en%20liefde%20knutsel2.pdf


Verder kwam ik weer een mooi lijstje tegen om te doen deze week...
op http://timewarpwife.com/5-day-valentine-challenge-couples/ staan weer een aantal mooie tips.
Zelf kan ik er nog genoeg aan toe voegen voor deze week...
M'n hubbie drinkt graag een goed glas wijn. Voor zaterdagavond haal ik een mooie fles voor hem en plak er een eigen gemaakt etiket op.
De 15e hoop ik mijn verjaardag te vieren. 
Eigenlijk doen we nooit speciaal iets op de 14e dus. Toch vind ik het elk jaar wel weer bijzonder om een week met het hele gezin stil te staan bij de liefde.

En dan het beste idee voor de hele week...
Deze kwam van onze middelste kanjer.
Aan tafel hebben we altijd een vaste plek. 
Als je het in een rondje zou bekijken zit onze middelste kanjer rechts naast mij, rechts van mij zit onze jongste diva, rechts van haar zit onze oudste kanjer, rechts van hem zit m'n hubbie en rechts van hem zit onze middelste kanjer....
Wat heeft hij bedacht.
Vandaag heeft hij het aan iedereen verteld. De opdracht voor deze week is dat je iets moet maken voor degene die rechts van je aan de etenstafel zit. Zaterdag met het eten moet je dat dan aan diegene geven.
We vonden (mijn hubbie en ik) het een perfect plan. Iets maken hoeft niet veel te kosten. Ja je tijd en energie, maar verder niets. Geen kado's kopen maar iets persoonlijks maken...
Ohh wat kijk ik hier persoonlijk naar uit zeg!

Max lucado heeft er een prachtig boek over geschreven. Over hoe waardevol je wel niet bent. Dat boek zal deze week centraal staan bij het voorlezen aan onze kleine diva. En ik weet zeker dat de oudste twee er vast een keertje bij zullen komen zitten om naar dit mooie "verhaal" te luisteren. 
Op youtube zag ik het als filmpje staan... Zo bijzonder mooi.        https://www.youtube.com/watch?v=OPipSmFUmsg  
De voorleesboeken van Max lucado: Niemand zoals jij, speciaal voor jou,kom zoals je bent. Allemaal boeken die perfect binnen het thema passen.  Deze week staan ze niet in de kast, maar liggen ze op tafel. Om te lezen, door te bladeren en over te praten.



Vanavond voor de twee oudste kids Vaders liefdesbrief uitgeprint en voor hun bed neergelegd. Morgen als ze wakker worden mogen ze met die woorden opstaan.
Hoe mooi is dat!

Een week vol liefde. Van de week zal ik er vast nog een keer wat over schrijven. Voor nu hoop ik dat het jullie misschien op een idee heeft gebracht om deze week ook eens extra stil te staan met de liefde die God ons geeft, de liefde die we van andere mogen ontvangen, maar ook de liefde die we uit mogen delen. Misschien naar onze gezinsleden of familieleden, maar ik denk juist ook naar mensen die er alleen voor staan. Mensen die nou net niet iemand hebben die tegen ze zegt; ik hou van jou, ik vind jou lief. Een klein gebaar... 
Wij gaan er deze week in ieder geval mee aan de stoei... Ik hoop jij ook!

Liefs Zus en Trijntje....

zondag 8 februari 2015

ADHD of toch niet.....

Morgen is het dan eindelijk zover.
Dan zullen mijn hubbie en ik een test maken om te kijken of onze middelste kanjer een vorm van ADHD heeft.
Toen dat besproken is met de psygoloog van onze middelste kanjer vond ik dat prima en maakte ik mij daar niet heel erg druk om.
Nu het dichterbij komt....

Met de psycholoog van onze zoon zullen we om te tafel gaan.
We moeten dingen uitsluiten zegt ze zelf steeds en ondanks dat ze niet het vermoeden heeft dat het om ADHD gaat moeten we het dus wel eerst uitsluiten voor dat we verder kunnen.

Het gaat er mij helemaal niet om dat ik het wel of niet erg vind als hij ADHD blijkt te hebben.
Het gaat mij er alleen om dat we er achter komen waarom onze kanjer zich gedraagt zoals hij zich gedraagt.

We zijn nu z'n kleine 3 weken bezig met Melatonine.
Een hormoon wat het inslapen stimuleert.
Normaal gesproken maak je dit aan naarmate het avond wordt.
Bij hem gebeurd dit dus niet/minder waardoor hij heel erg slecht in slaap weet te komen.
(vanaf kleins af aan slaapt hij niet voor een uurtje of half 11/11 uur savonds)
Nadat we gestart zijn met de pillen zien we een wereld van verschil.
Elke avond rond de klok van 20.00 uur is het stil boven en ligt hij heerlijk rustig te slapen.
Zelf zegt hij ook meer uitgerust te zijn.
Hoe kan dat nou van 10 van die piepkleine pilletjes!

We hebben er wel het een en ander over gelezen en zien dan krantenartikelen verschijnen met dat het uit de schappen gehaald moet worden, dat men het te snel inneemt enzovoort.
Nu hebben we nog een pote wat we zo bij de drogist gekocht hebben.
Het volgende potje wil ik via de huisarts gaan halen.
Niet dat het vergoed wordt... Nee dat is uit het zorgpakket gehaald.
Wel wil ik het via de huisarts halen zodat het dan ergens beschreven staat dat hij dit elke avond slikt.
Gewoon een extra controle of iets...
Prettiger gevoel dat het ergens bekend is en ergens staat.

Het blijft zoeken en ik merk dat het me soms opbreekt niet echt duidelijke veranderingen te zien in zijn gedrag.
Wetend dat dit proces van uitzoeken, ontdekken, nog meer uitzoeken en onderzoeken heel veel tijd en vooral energie kost.

Nu op naar morgen....
Zal het een; ohh echt is dat het moment worden of kunnen we weer iets afstrepen en zullen we weer verder moeten met zoeken...
Ik weet het niet.
Wel weet ik dat we dit niet met z'n tweetjes hoeven te doen, maar dat onze hemelse vader met ons mee gaat.
God is groot en laat ons en onze middelste kanjer niet los... nooit!!
wat er ook op ons pad staat te wachten....
Hij is er bij!!






Fijne zondag....
Liefs Zus en Trijntje